Gimme that old time blog
Ég vann við þýðingar í Austurstræti í allan dag. Ég næ sífellt betri tökum á verkefnunum og hef komist upp á lag með að stýra málum svo að ég er ekki þreyttur eftir daginn, líður bara vel og er til í allt.
Hjólaði upp á legendary bensínstöðina á mörkum Laugavegs og Suðurlandsbrautar og át pylsur í kvöldmat.
Kom mér síðan fyrir á barnum góða með kostulega nafninu, Studio 29, á Hlemmi. Þar leikur sér oft lítil tælensk eða filippísk eða indónesísk telpa, 3-4 ára. Þegar ég fékk latte-glasið mitt fylgdi því súkkulaðimoli í Síríus-bréfi. Telpan stóð rétt hjá mér og ég rétti henni molann. Hún starði dáleidd á molann, það glampaði á hann í útréttri hendi þessarar risastóru mannveru sem stóð fyrir ofan hana. Hún sagði "takk" og hljóp síðan eitthvert afsíðis með sælgætið, væntanlega til að vera viss um að fá að eiga það óskipt. - Ekki þótti mér verra að barnið hefði sig á brott, en þá þurftu þessir ótölvuvæddu karlar sem hér hanga að opna fyrir sjónvarpsfréttirnar og skrúfa þær upp. - Forða mér á Þjóðarbókhlöðuna á eftir.
3 Comments:
v/ Peter Connelly.
-Ég held að mamman hafi verið að hefna sín á pabbanum.
-Sumar mömmur gera börnin að vandamáli til að fá samúð og vorkunn - og í versta falli lyfjaskammtinn þeirra.
Ég las einmitt eftir að ég hafði skrifað pistillinn að pabbinn (sem eflaust er ekki beysinn, greyið) hafi einu sinni ætlað að neita að skila honum aftur heim. En þá var kallað á lögregluna og drengurinn tekinn með valdi af pabbanum. Þá spyr maður sig: Hvaða mögulegt gagn er af slíkum barnaverndaryfirvöldum? Ef bara pabbinn hefði fengið að hafa drenginn hjá sér hefið hann a.m.k. lifað. - Er þetta ekki dæmi um að kerfið gerir sjálfkrafa ráð fyrir að mamman sé skárri uppalandinn en pabbinn, jafnvel þó að hún misþyrmi barninu?
Eru jöfn kynjahlutföll í barnaverndargeiranum?
Sendu inn athugasemd
Links to this post:
Create a Link
<< Home